Author Archives: Patryk Ziarko
Miesiączkujące kobiety
Były często odseparowywane od pozostałych członków swego plemienia czy też mieszkańców wsi. Być może z tego właśnie powodu sabat czarownic odbywał się dokładnie w dniu, kiedy księżyc odpoczywał i kojarzony był ze złem. Uważano także, że Isztar (jedno z określeń bogini Księżyca) przechodziła menstruację w ten właśnie dzień. Miesiączkująca kobieta to również symbol płodności. W niektórych kulturach afrykańskich oprowadza się ją po domu kobiety, która pragnie zajść w ciążę, prosząc przy tym, aby dotykała wszystkich znajdujących się w nim przedmiotów. Pojawienie się pierwszej miesiączki oznacza przemianę dziewczynki w kobietę. Wydarzenie to świętowano rytuałami związanymi z boginią Ziemią i boginią Matką, a znacznie później w ramach przyjmowania krwi podczas eucharystii. Szabat (odpoczynek serca księżyca), dzień odpoczynku księżyca, siódmy dzień, został potem przejęty przez Żydów, którzy uczynili z niego swój dzień odpoczynku, kładąc tym samym kres religiom matriarchalnym, albo lunamym, i wznosząc jednocześnie na piedestał swego patriarchalne- go „boga-słońce”. Chrześcijanie posunęli się jeszcze dalej, przenosząc dzień odpoczynku na mitrajski dzień Słońca (ang. Sunday, czyli niedziela), a pierwotny dzień Księżyca na poniedziałek (ang. Monday). Gwiezdny miesiąc księżycowy liczy 27,32 dnia, a synodyczny miesiąc księżycowy – 29,53 dnia. Oba one biegną odrębnym torem i posiadają odmienne znaczenie w zależności od danej kultury. Gwiezdny rok księżycowy składa się z trzynastu miesięcy. Jest to schemat matriarchalny liczący ponad trzy tysiące lat.
Księżyc
Księżyc odgrywa ważną rolę we wszystkich religiach świata. Ukryty jest on również w głębi tajnych związków. Pomiędzy cyklem księżycowym i doznaniami ludzkimi zachodzi nieodłączny związek. Z przybywaniem i ubywaniem księżyca wiążą się przypływy i odpływy oceanów, a także cykl menstruacyjny, co miało olbrzymi wpływ zarówno na nasze dawniejsze, jak też i bardziej współczesne wierzenia religijne. Miesiączka (miesiąc to poetyckie określenie księżyca), która występuje u kobiet wyłącznie na tym etapie ich życia, gdy są płodne, miała symboliczne znaczenie w kulturach pierwotnych. Do krwi menstruacyjnej odnoszono się z czcią i lękiem i być może z nią właśnie wiąże się użycie przez starożytnych ludzi brunatnej ochry. Krew tę traktowano również z odrazą i nazywano nieczystą (nawet dziś w judaizmie kobiety poddawane są kąpieli oczyszczającej siedem dni po zakończeniu miesiączki). Mówiono też o niej, że jest trucizną zesłaną kobiecie przez bogów za jej grzechy, choć ta interpretacja wydaje się być dużo późniejszym dodatkiem, wynikającym z subtelnej walki pierwiastków męskiego i żeńskiego w religii, gdyż wszystko wskazuje na to, że starsze kulty do takiego stopnia czciły ową krew, iż posuwały się nawet do jej spożycia.
Układ Słoneczny w równowadze
Cykl dnia i nocy jest nieco inny w różnych częściach świata. W niektórych miejscach na przykład noce są dłuższe, a dni krótsze i natura przystosowała się tam do takiego właśnie cyklu. Sezonowe zaburzenie afektywne (Seasonal Affecive Disorder, albo SAD) to zespół stanów depresyjnych, będących skutkiem wpływu na nasz organizm długich nocy. Na równiku, gdzie słońce świeci silniej i dłużej, zaburzenie to nie występuje, a jego istnienie podawane jest w wątpliwość. W niektórych częściach świata spotykamy się z występowaniem czterech pór roku. W innych wygląda to inaczej. W tropikach istnieją tylko dwie pory: deszczowa i sucha. Klimatowi monsunowemu towarzyszą trzy pory: zimna, gorąca i deszczowa. Na obszarach podbiegunowych zmiana temperatury z letniej na zimową ma bardzo gwałtowny przebieg. Ludzie, zwierzęta oraz roślinność doskonale przystosowały się do różnych pór roku, w których żyją i równie dobrze dostosowała się do nich ich mitologia. Posiadany przez nas gruczoł zwany szyszynką dokonuje pomiaru poszczególnych pór roku oraz długości dnia. To właśnie on pomaga nam przystosować się do różnych pór roku występujących we wszystkich częściach świata. Wiele gatunków zwierząt, a wśród nich niektóre gatunki ptactwa, są w stanie dokładnie przewidzieć pogodę, aby móc w ten sposób właściwie zaplanować swą migrację. Występująca w Wielkiej Brytanii biedronka pomarańczowa jeszcze nigdy nie pomyliła się w swych długoterminowych przewidywaniach dotyczących zimy.
BOGOWIE STAROŻYTNEGO ŚWIATA
Podobnie jak pogański bóg o imieniu Pan, co znaczy „Wszystko”, według Biblii „Chrystus jest wszystkim we wszystkich”. Czy pierwotni chrześcijanie i gnostycy posiadali wiedzę na temat związku pomiędzy człowiekiem i siłami kryjącymi się w szeroko pojętym wszech- świecie? Jedno jest pewne: pieczę nad ową wiedzą niczym troskliwa matka nad swym dziecięciem sprawowały tajne związki, które wkrótce omówimy. Odpowiedzią na pytania o to, czy pierwotny człowiek rozumiał i wykorzystywał efekty zjawisk cyklicznych, sił elektromagnetycznych oraz swej bliskości ze światem roślin i zwierząt, mogą być oznaki kultu, jakim otaczał on owe zjawiska oraz jego modły i obrzędy odprawiane ku czci tych prostych i podstawowych elementów „nad natury”. Nasze życie zdominowane jest przez wzorce i rytmy zjawisk cyklicznych, takich jak choćby rytm dnia i nocy czy też okresowo zmieniające się pory roku i wpływ, jaki na nas wywierają. Jeśli przyjrzymy się kilku cyklom, które stały się istotne dla człowieka, zrozumiemy wówczas ich oddziaływanie na nas.
