Kategoria: Jak narysować potwory
Na niektórych swych wizerunkach Siwa ukazywany jest także jako „rogaty bóg”
Jest on na wiele różnych sposobów powiązany z kultem węża. Obu, Siwę i „Siwę pod postacią Rudry”, w ich dynamicznej formie przedstawia się oplecionych wężami. Są to stare bóstwa wężowe, które wiążą się tu z górną, wypukłą częścią głowy, prowadząc do połączenia ze sobą wielu odrębnych elementów: czaszki, Graala, umysłu, węża oraz czasu czy też nieśmiertelności. Są one odradzającymi się bóstwami, które posiadają moc obdarowywania długowiecznością poprzez ich własną krew nalaną do kielicha. W istocie rzeczy mamy tu więc do czynienia z wężem zamieszkującym wnętrze umysłu człowieka, czyli jego czaszkę, który daje nam wszystko to, co rzekomo daje nam Graal. Czy tradycje te mogły przybyć skądś indziej do Europy, uważanej za prawdziwą ojczyznę Świętego Graala? Tytus Liwiusz wspomina podobną celtycką praktykę, pochodzącą z III w. p. n. e., która jest oczywistym nawiązaniem do hinduskich kielichów z czaszek. Prawdopodobnie, kiedy plemię Bojów schwytało ofiarę, wówczas „odcinali oni jej głowę, a następnie triumfalnie nieśli to trofeum do najświętszej spośród swych świątyń. Tam czyścili ową głowę wedle przyjętego zwyczaju, a następnie pozłacali wyjętą z niej czaszkę, która potem służyła im do rozlewania napojów oraz jako kielich, z którego pili kapłan i obecni w świątyni wierni”.
Pochodzenie etymologiczne Rudry jest niejasne
Imię to może znaczyć „rudy” albo „ryczący”. Możliwe też, że pochodzi ono od syryjskiego słowa „Rhad”, co znaczy „wąż”. W niektórych miejscach Rudra oznacza „usunięcie bólu” oraz „uzdrowiciel”. Rudra utożsamiany jest także z bogiem Siwą, który jest boskim uzdrowicielem. Mahadewa, jedno z imion Siwy, często przedstawiany jest z wężem oplecionym wokół szyi i rąk oraz wplecionym we włosy. Jego małżonka Parwa- ti pokazywana jest w podobny sposób. Bhairawa, jedna z awatar Śiwy, siedzi na zwojach węża, którego „głowa wznosi się ponad głowy bogów”. Również według poglądów wyrażonych przez Hyde’a Clarke’a i C. Stanilanda Wake’a w Serpent and Siva Worship, Siwa jest tym samym, co Rudra – uzdrowicielem, który nazywany jest Królem Wężów. Jest on przedstawiany z girlandą z czaszek, symbolizującą czas odmierzany w latach, przemijanie wieków. Nazywa się go niekiedy Nagabhuszana Vyala- kalpa, czyli „z wężami oplecionymi wokół szyi”, albo Nagaharadhrik, czyli „noszący naszyjnik z węży”, a także Nagaendra. Nagesza, albo „król Nagów”, znany jest także jako Nakula, czyli „mangusta”, co znaczy ten, który odporny jest najad węża.
Chrzest w Graalu, Cypr
Ważna była jednak nie tylko zawartość owych kielichów. Najważniejszym zadaniem było znalezienie odpowiedniej czaszki. Ci, którzy mieli jej używać, poszukiwali tantrycznych sił i energii. W związku z tym preferowanym dawcą był zawsze ktoś, kto poniósł brutalną śmierć, na przykład przez ścięcie. Symbolika tantrycznych kielichów z czaszek jest bardzo podobna do symboliki Świętego Graala w tym sensie, że oba te typy kielichów symbolizują nieśmiertelność. Nawet niektóre powstałe na Zachodzie prace z dziedziny alchemii zalecają stosowanie kielichów z czaszek podczas wypełniania tej „wielkiej misji”, którą jest oczywiście poszukiwanie eliksiru życia. Zajmując się zagadnieniem kielichów z czaszek, bez przerwy dostrzegamy, że „energia”, o której jest w związku z nimi mowa, jest dokładnie tym samym, co wspomniana „energia natury wężowej” lub też „energia ognista” poszukiwana przez tajne związki na całym świecie, utrzymujące, iż potrafią one nią władać.
Uważa się, że tantryczne kielichy z czaszek stanowią odpowiedniki glinianych naczyń, używanych podczas wedyjskich rytuałów ofiarnych, a także żebraczej miski Buddy, na której dnie, o czym świadczy co najmniej jeden mit, leżał zwinięty wąż. Czaszki, jak się powszechnie przyjmuje, mają nieustannie przypominać nam o śmierci. Niejednokrotnie napełniane były one krwią, często krwią boga Rudry – „pana całej dzikiej zwierzyny” podobnego do Cemunnosa.
Kielichy z czaszek
W sanskrycie kielichy z czaszek określane są nazwą kapała (stąd też w języku angielskim słowa „cap”, czyli czapka lub czepek oraz „cup”, czyli „filiżanka, czara, kielich”), ponieważ były one zwykle wykonywane z owalnej, szczytowej części mózgoczaszki. Naczynia te używane były podczas uczt przez liczne bóstwa, będące przeważnie bóstwami gniewnymi. Niemniej jednak nie zawsze przynależą one bóstwom gniewnym. Występują one również w powiązaniu z bogami, takimi jak trzymający w rękach „kielich z czaszki” Padmasam- bhava, o którym mówi się, iż trzyma on w rękach czaszę długowieczności, wypełnioną oceanem nektaru (eliksiru życia). Tak oto niemalże natychmiast dostajemy wskazówkę, dotyczącą zawartości owego naczynia oraz jego prawdziwego zastosowania, którym jest przetrzymywanie eliksiru życia. Eliksir ów odgrywał bardzo ważną rolę w wielu tajnych organizacjach i używany był przez nie jako jeden z typów przynęty, mającej zachęcić ludzi do wstąpienia w ich szeregi.
