Kategoria: Strona
Zodiak
Związek słowa zodiak ze zwierzętami jest wytłumaczeniem obecności w nim symboli zwierząt, takich jak baran czy też ryba. Owe antyczne, an- tropomorficzne wierzenia zostały przyjęte przez niebo dokładnie tak samo, jak pogańskie bóstwa włączone przez Kościół chrześcijański w poczet swych świętych. Z biegiem czasu święci ci otrzymali swoje własne gwiazdy, z którymi przedstawiani byli potem w ikonografii. Będąc niczym innym, jak tylko i wyłącznie chrześcijańskim tworem wywodzącym się ze świata teologii astralnej, przyjęli oni nawet związane z nimi symbole zwierząt. Koncepcję tę ukrywano przed zwykłymi ludźmi, o czym w następujących słowach napisał Acharya S w The Christ Conspiracy: Kosmologia, czyli zespół wierzeń niebiańskich, była w rzeczywistości ukrywana przed masami przez wiele wieków w celu wzbogacenia się i umocnienia swej pozycji przez elitę rządzącą. Działający w zmowie kapłani-królowie sprawowali władzę nad mocarstwami od niepamiętnych czasów, posiadając pełną wiedzę na jej temat i czyniąc z niej świętość wśród podwładnych. Oto przykład jeszcze jednego autora dochodzącego do wniosku, że od „niepamiętnych” czasów ludzkość całego świata oszukiwana była w celu zdobycia nad nią władzy.
Centralną częścią niektórych spośród istniejących na świecie zodiaków, takich jak na przykład jego chińska wersja, jest drzewo symbolizujące oś biegunową Ziemi – prawdziwe miejsce położenia Edenu, którym jest niebo.
Najstarsze almanachy zawierają prognozy pogody oparte na przepowiedniach astrologicznych
W krajach Arabii istniało stałe powiązanie pomiędzy położeniem gwiazd i pogodą. Stąd też brało się powszechne przekonanie, że starożytni kapłani potrafili przewidzieć przyszłość, co z kolei dawało im status świętych i boskich. Oczywiste więc, że stali się oni elementem symbolicznego wyrazu i nazewnictwa gwiazd. Znaczenie terminu zodiak wiąże się ze zwierzętami, być może z „mapą zwierząt” albo „kręgiem zwierząt”. Widać to dokładniej na starożytnym schemacie chińskim, na którym każdemu gwiezdnemu znakowi przypisana jest nazwa jakiegoś zwierzęcia. Zodiak jest pasem bogów odchylonym o dziewięć stopni względem obu stron płaszczyzny ekliptyki i zawierają
cym w sobie orbity Księżyca i głównych planet. Poszczególne znaki zodiaku oddalone są od siebie o trzydzieści stopni. Pierwotnie Słońce przesuwało się nad każdym z tych pomniejszych bogów, pokonując swą stałą trasę i błogosławiąc swym nadejściem kolejne znaki zodiaku. Bez większego problemu wykazać można, iż wszystkie znane opowieści o bogach-ludziach, od Jezusa do Horusa, mówią w istocie o tej właśnie wędrówce Słońca po niebiosach.
Kosmobiologia
Zajmuje się badaniem równowagi między zachowaniami cyklicznymi, wzorcami biologicznymi, promieniowaniem i wpływami grawitacji na nasz organizm. Każdy rzetelny naukowiec potwierdzi, że grawitacja jest falą i jest ona w stanie oddziaływać na naszą psychikę. Starożytne narody musiały posiadać wiedzę wchodzącą w zakres tych nowo powstałych dyscyplin naukowych, ponieważ i one również tworzyły podobne prognozy w oparciu o gwiazdy. Być może starożytny człowiek używał do tego zarówno swych „ukrytych sił”, jak też dostępnych przyrządów, których dostarczała mu Ziemia. Możliwe także, że koncepcje i symbolika alchemii znajdowały się zaledwie o kilka kroków dalej na tej właśnie drodze. Hinduski mędrzec Parasar (około trzy tysiące lat przed naszą erą) posługiwał się w swej pracy astrologią natalną. Megalityczne budowle również ściśle powiązane są z astrologią i Ziemią. Piramidy są w myśl zasady Hermesa Trismegistosa, mówiącej o tym że: „Jak w górze, tak i na dole”, odwzorowaniem gwiazd na ziemi. Zigguraty, świątynie, malowidła podłogowe, rzeźby oraz wytrawione na powierzchni ziemi czterdziestomilowe linie świadczą o starożytnych obecnych na całej kuli ziemskiej wierzeniach w przepowiednie astrologiczne.
Badaniem gwiazd zaczęto zajmować się tysiące lat temu
Niektórzy twierdzą, że jako pierwsi robili to Sumerowie cztery tysiące lat przed naszą erą. Zdaniem innych, badania takie starożytni ludzie prowadzili znacznie wcześniej, bo już przed trzydziestoma dwoma tysiącami lat6. Dowodem tego jest według nich pochodzący z Abri Blanchard we Francji róg z dziwnym wzorem nacięć odpowiadających kalendarzowym fazom księżyca. Gdy uwzględnimy wszystkie dowody na istnienie wzorów, rytmów i elektromagnetyzmu, oddziałujących na nasze organizmy, zrozumiałym się staje, że współczesna nauka ponownie zwróciła się ku starożytnej sztuce astrologicznej, często lekceważonej w wyniku powszechnego nadużywania ogólnych horoskopów. Astrologia urodzeniowa (natalna) zajmuje się położeniem ciał niebieskich w chwili naszych narodzin. Astrologia meteorologiczna dotyczy przewidywania ważniejszych trzęsień ziemi, zmian klimatycznych oraz wybuchów wulkanów. Istnieją liczne dowody, które sugerują, że niektóre zwierzęta posiadające zdolność przewidywania takich zjawisk rodzą się o ściśle określonej porze roku, która odpowiada pewnym prognozom astrologicznym, a przyczyna tego jest prosta. Ruchy planet powodują zmiany w subtelnej energii elektromagnetycznej galaktyki i przy użyciu takich organów jak szyszynka zwierzęta są rzeczywiście w stanie „odczytać” tego rodzaju informacje.
