Kategoria: Strona
Chrześcijaństwo deptało stare pogańskie wierzenia
Faktem pozostaje, że przerabiając istniejące od stuleci opowieści. Jednakże, podczas gdy chrześcijanie niszczyli owe dziedzictwo kulturowe, istnieli też tacy, którzy ochraniali je od zniszczenia. Wolnomularze, działający w okresie rosnącej popularności Robin Hooda, ukrywali swe symbole i pogańskie koncepcje w architekturze i dekoracji kościołów w całej Europie. Wizerunek Zielonego Człowieka trafiał do każdego ze świętych dla chrześcijan miejsc. Przedziwne postacie, ukrywające się w gęstwinie roślin, ukazywały się w nich niczym posłańcy z przeszłości. Graale, pozbawione głów ofiary, oplecione roślinnością kolumny oraz wizerunki węży umieszczane były wszędzie, gdzie się dało, i często działo się to na życzenie samych cystersów i templariuszy, nie wspominając już nawet niezliczonych rzeszy innych tajnych bractw i organizacji, sprawujących pieczę nad tajną gnozą, która miała objawić się w późniejszym czasie w ramach tak zwanych współczesnych tajnych związków.
Tammuz, Adonis i Ozyrys są bóstwami wegetacji, przyrody i plonów
W rzeczy samej, w Tekstach Piramid, odnalezionych w piramidach w Sakkarze, sam Ozyrys nazywany jest „Wielkim Zielonym” i często ukazywany jest w zielonej skórze, jako symbol „zmartwychwstania i życia”. Bitwa, do której dochodzi pomiędzy Robinem a jego głównym przeciwnikiem, szeryfem z Nottingham, przypomina bitwę Ozyrysa z Setem. Zmartwychwstały Ozyrys staje się Horusem i dowiadujemy się, że to właśnie Horus jest tym, którego strzeże przedstawiana w postaci kobry bogini Wadżet – zielony wąż. Również sposób, w jaki umiera Robin Hood, nawiązuje do starodawnych misteriów. Jego śmierć poprzez rytualne wykrwawienie nawiązuje do składania ofiar przez starożytnych pogan. Obrządku tego dokonuje przełożona opactwa Kirklees, która odgrywa rolę kapłanki w swego rodzaju starożytnym pogańskim rytuale. Czy to możliwe, aby opowieści o Robinie były starsze, niż pierwotnie sądzono? Czy możliwe, aby były one opowieściami rodem ze starożytnego Egiptu czy nawet Sumeru, przekazywanymi przez tysiąclecia i ulegającymi z czasem pewnym modyfikacjom? Jedno jest pewne: opowieści te napisane zostały przez duchownych Kościoła oraz członków tajnych organizacji. Legendy arturiańskie powstawały pod wpływem przyodzianych w białe sutanny cystersów i templariuszy. W istocie rzeczy to właśnie templariusze byli tymi, którzy sprawowali pieczę nad Graalem, stróżami tajnej wiedzy.
Geneza Robin Hooda jest niejasna
Wydaje się, że źródłem jego pochodzenia są mity i folklor”. Zauważyć możemy również, że w niektórych wcześniejszych opowieściach Robin Hood i Mały John, podobnie jak Jezus i Jan Chrzciciel, przedstawiani są jako równi sobie. W XV wieku Walter Bower stwierdził, że Robin Hood i Mały John wraz z ich towarzyszami zyskali dużą popularność. Owo stwierdzenie wskazuje na to, że zarówno Robin, jak i John sprawiali wrażenie, jakoby każdy z nich posiadał swoje odrębne grono zwolenników, bardzo podobnie do Jezusa i Jana. Reprezentują oni zatem „bliźnięta” gnostycyzmu, tak jak Castor i Polluks – symbol dwoistości i równowagi. Odwołania do starożytności widoczne są także w innych wątkach z życia Robina, a w szczególności w opisie jego śmierci: Co ciekawe, ballada o śmierci Robin Hooda również zawiera w sobie wątek rytualny, w którym pojawia się wiedza o tym, co ma się wydarzyć, rytualne „wyklęcie” oraz śmierć poprzez wykrwawienie, która jest podejrzanie bliska rytualistyczne- mu rozczłonkowywaniu ciała innych europejskich i azjatyckich bóstw i herosów, należących do kategorii bóstw umierających i powracających do życia, takich jak Tammuz, Adonis i Ozyrys. Naukowe powiązania pomiędzy banitą i drozdem wędrownym (ang. robin) jest być może wyłącznie zbiegiem okoliczności, niemniej jednak zbadać należałoby prawdopodobieństwo mitu o Zielonym Lesie jako podłoża późniejszych tradycji banitów. (Doel, Robin Hood: Outlaw or Greenwood Myth).
rodowód Puka jest znacznie starszy i sięga korzeniami irlandzkiego bóstwa o imieniu Pouka
W istocie rzeczy, uważa się, iż Robin Goodfellow był dzieckiem ziemskiej kobiety i boskiego ojca Oberona (króla wróżek, którego pierwsza część imienia Ob znaczy „wąż”). Podobnie jak „Zielony Człowiek”, on także jest zielonego koloru. Zielony to kolor szczególnych właściwościach leczniczych, który pojawia się w odniesieniu do wielu przedmiotów powiązanych z kultem węża, takich jak, na przykład, Tablica Szmaragdowa. Jest to także kolor związany z wprowadzeniem w gnostyckie tajemnice, wolnomularstwem oraz Zielonym Kielichem Graala. Często uważa się, że sierpowaty kształt łuku Robina jest nawiązaniem do sierpa Księżyca oraz rogów pogańskiego bóstwa zwanego „Rogatym Bogiem”, a także rogu służącego Robinowi do zwoływania swych ludzi. Nawet Mały John w opowieści zatytułowanej „Robin Hood i Guy z Gis- bume” przywiązany zostaje do drzewa, a następnie uratowany w ostatniej chwili przez Robina przebranego za Guy a. Jak to zwykle bywa w folklorze, w opowieściach tych splatają się symbolika, mit, legenda oraz pewne autentyczne zdarzenia. Niewykluczone, że źródłem niektórych cech osobowości Robin Hooda jego czynów mogą być rzeczywiste postaci historyczne, lecz większość historyków daleka jest od uznawania w tym wypadku czegokolwiek za fakt.
