Miesiączkujące kobiety

Były często odseparowywane od pozostałych członków swego plemienia czy też mieszkańców wsi. Być może z tego właśnie powodu sabat czarownic odbywał się dokładnie w dniu, kiedy księżyc odpoczywał i kojarzony był ze złem. Uważano także, że Isztar (jedno z określeń bogini Księżyca) przechodziła menstruację w ten właśnie dzień. Miesiączkująca kobieta to również symbol płodności. W niektórych kulturach afrykańskich oprowadza się ją po domu kobiety, która pragnie zajść w ciążę, prosząc przy tym, aby dotykała wszystkich znajdujących się w nim przedmiotów. Pojawienie się pierwszej miesiączki oznacza przemianę dziewczynki w kobietę. Wydarzenie to świętowano rytuałami związanymi z boginią Ziemią i boginią Matką, a znacznie później w ramach przyjmowania krwi podczas eucharystii. Szabat (odpoczynek serca księżyca), dzień odpoczynku księżyca, siódmy dzień, został potem przejęty przez Żydów, którzy uczynili z niego swój dzień odpoczynku, kładąc tym samym kres religiom matriarchalnym, albo lunamym, i wznosząc jednocześnie na piedestał swego patriarchalne- go „boga-słońce”. Chrześcijanie posunęli się jeszcze dalej, przenosząc dzień odpoczynku na mitrajski dzień Słońca (ang. Sunday, czyli niedziela), a pierwotny dzień Księżyca na poniedziałek (ang. Monday). Gwiezdny miesiąc księżycowy liczy 27,32 dnia, a synodyczny miesiąc księżycowy – 29,53 dnia. Oba one biegną odrębnym torem i posiadają odmienne znaczenie w zależności od danej kultury. Gwiezdny rok księżycowy składa się z trzynastu miesięcy. Jest to schemat matriarchalny liczący ponad trzy tysiące lat.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!