SARAMAMA

w mit. inkaskiej bogini kukurydzy, jedno z wąsko wyspecjalizowanych bóstw roślinnych (por. Cocamama). SARAPIS (eg. Ozyrys-Apis) – synkretyczne bóstwo Egipcjan i Greków, łączące w sobie cechy: Ozyrysa, – Ra , – Zeusa, Heliosa, Asklepiosa i Plutona, wprowadzone przez Ptolemeuszy w okresie hellenistycznym. Główny kult w Aleksandrii i Memfis. SARASWATI (sanskr. Sarasvati) – piękna indyjska bogini nauki, sztuki i filozofii, żona Brahmy. Jest szczególnie związana z pismem oraz mową, którą rozumie się w Indiach zarówno jako zwykły środek komunikacji, jak też „słowa kreacji”: Logos. W okresie wedyjskim S. była bóstwem rzeki o tym imieniu, opiekunką ludzi i ich dobytku. SARGON I WIELKI (akad. szarru – „król”, ken – „prawowity”) twórca państwa semickiego ze stolicą w Agade, jednoczącego całą Mezopotamię, założyciel dynastii staroakadyjskiej (ok. 2340-2220 r. p.n.e.). Przybrał tytuł „król czterech stron świata” dla odróżnienia się od sumeryjskich królów miast-państw. Przypisywał sobie godność boską, stawiając przed swym imieniem ideogram dingir (sumer., akad. ił. – „bóg”). Wg legendy, matką S. była kapłanka, która po kryjomu musiała go umieścić w trzcinowym koszyku i puścić na rzekę Eufrat. Wyłowił go ogrodnik imieniem Akki. S. stał się ulubieńcem bogini Isztar, która wyniosła go na tron. Legenda ta uzasadnia objęcie władzy przez nową dynastię drogą uzurpacji.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!