SATYROWIE

W rei. greckiej bóstwa leśne (lub polne) wchodzące w skład orszaku Dionizosa. Przedstawiano ich w postaci pół ludzi i pół zwierząt. Czas spędzali na piciu wina z Dionizosem, tańcach oraz pogoniach za – nimfami i menadami. Najbardziej znanym satyrem był Marsjasz, który wyzwał Apollona na pojedynek w grze na instrumentach muzycznych. Od IV w. p.n.e. wyobrażenia satyrów tracą charakter zwierzęcy, a ich wygląd upodabnia się do ludzkiego. SAULE (bałt. Saule – „Słońce”) – w rełigii Bałtów bogini Słońca i jego blasku. Wyobrażana jako „Słoneczna Panna” – S. meita, albo „Matka Słońce” – S. mate. Tarcza Słońca, przedstawiana jako obrączka lub wianek S„ została wykuta przez – Teljavelisa i zawieszona na nieboskłonie, aby rozświetlała mroki. S„ aby obmyć się z kurzu wędrówki, schodząc z nieba, wstępuje wieczorem do łaźni, w której palą Dieva deli, uznane za rumaki jej rydwanu. Kapiąca z niej rano woda to rosa i zorza. Potem S. płynie łódką przez wody oceanu kosmicznego, by ogrzewać dusze zmarłych, i dociera na wyspę w jego centrum, gdzie wygrzewa się wąż Żaltis, jej ukochany. Kiedyś została porwana przez Menessa, gdy w noc świętojańską zbierała zioła miłości. Auseklis odnalazł ją, jednak Meness nie chciał jej wydać, dlatego rozgniewany Perkunas przeciął go na pół. W innej wersji Meness poślubił S. na początku wiosny, ale ta wstawała wcześnie i nie mogli się spotykać. Porzucił ją więc dla Auszry. Mit o wykuciu i uwięzieniu S. wzmiankowany jest przez Hieronima z Pragi.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!