SIWA

Indyjski bóg w okresie wedyjskim znany jako Rudra, przywódca bogów burzy. Pośród wielu wyobrażeń S. przedstawiany jest zwykle jako „Pan Tańca”, jako medytujący jogin, ubrany w skórę słonia i tygrysa, opleciony wężami symbolizującymi władzę nad czasem. Jego bronią jest trójząb, jeździ na byku Nandi. W późniejszym okresie jeden z 3 najważniejszych, obok Brahmy i -+ Wisznu, bogów indyjskich. Jeżeli występuje wraz z nimi w trójcy (trimurti), to jego funkcją jest niszczenie świata. Jeżeli czczony jest jako bóg uniwersalny i absolutny, bogowie ci stają się jego aspektami. Nazywany jest Mahadewą – „Wielkim Bogiem”, Bhairawą – „Strasznym”, a także Pasiupatim – „Panem Zwierząt”. Jego kosmiczny taniec (tanclawa) na górze Kajlasia tworzy i niszczy światy, jest też Ma- hakalą – „Wielkim Czasem” Jeden z mitów mówi, że Brahma i Wisznu spierali się, który z nich jest twórcą świata, i wówczas pojawił się S. w formie ognistego słupa, którego końców nie mogli dosięgnąć, uznali więc jego prymat. Wg innej legendy, żony S. i Wisznu sprzeczały się, który z ich mężów jest potężniejszy. Wówczas pojawił się Wisznu i, wszedłszy w ciało S., pokazał, że stanowią oni jedność. S. znany też jako Mahajogin – „Wielki Jogin”, pogrążony w medytacji utrzymującej w istnieniu wszechświat, jest opiekunem wszystkich ascetów.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!