STAALOWIE

W mit. lapońskiej złowrogie duchy lub olbrzymy, głupie, chełpliwe i chciwe, pożerające ludzi, zwłaszcza dzieci. Podczas polowania na kolejną ofiarę stają się niewidzialne, ale można je usłyszeć, gdyż wędrując pogwizdują. STRZYBÓG (słow. Stribog – prawdopodobnie od strojiti – „ład”, ster – „siew”, stryj – „brat ojca”, lub śrtri – „zniszczenie”) – wschodniosłowiański bóg, wymieniony w Powieści dorocznej jako posiadający swój posąg w Kijowie za Włodzimierza. W Słowie o wyprawie Igora wiatry zostały nazwane wnukami S. Interpretowany jako bóg żywiołu powietrza, groźny i niszczący bóg wojny, ew. „Piękny Bóg”, opiekun siewu i rozdawca bogactw. STRZYGI, wampirzyce (z łac. striges od strix – „sowa”) – w folklorze słowiańskim złe żeńskie demony duszące ludzi i żywiące się ich krwią. Wyobrażane jako odrażające kobiety, mogące przybierać postać sowy lub czarnego ptaka. W pewnych wersjach s. to czarownice latające nocami i wysysające krew i mleko krowom. Męskie s. to strzygonie. Por. upiory. SUCELLOS („Dobrze Uderzający, Trafiający”) – w mit. galijskiej bóstwo czasami identyfikowane z – Dagdą. Jego atrybutem jest młot, ale pojawia się również z beczką lub naczyniem do picia, często towarzyszy mu pies. Młot i pies wskazywałyby na związek S. ze światem podziemnym, natomiast beczka i naczynie symbolizowały płodność. Jego towarzyszką była NantosveIta.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!