SZANGO (joruba Shango – „Uderzający z Zaskoczenia”)

U Joru- bów (Afryka) jeden z głównych orisza, syn Jemandży i Oran- mijana, bóg piorunów, które wykuwa dla niego Ogun i władca deszczu. Sz. jest też bogiem sprawiedliwości i uczciwości, karzącym piorunami złodziei, kłamców, czarowników. Mieszka w niebie, w chmurach, w olbrzymim miedzianym pałacu, razem z olbrzymią świtą i stadami czarnych i białych koni. Jego zwierzęciem jest baran i Sz. chętnie przybiera jego postać. Przedstawia się go też jako jeźdźca na czerwonym lub kruczoczarnym rumaku, lecz przede wszystkim jako mężczyznę z łukiem i mieczem w rękach, otoczonego przez 3 żony- -rzeki: Oya (najukochańsza – wcielenie Nigru), Oszun i Oba. Sz. miał być czwartym władcą Oyo, obdarzonym mocą puszczania płomieni z ust. Był wzorem cnót, idealnym władcą-wojownikiem, wznoszącym wspaniałe budowle i wygrywającym bitwy. Wg innych wersji, był okrutnym tyranem, który uwięził Obatalę. Znienawidzony przez lud, opuszczony przez żony powiesił się na drzewie ajan. Na jego grobie wyrosły 2 magiczne łańcuchy, po których wspiął się do nieba, gdzie został przyjęty do grona orisza. W kultach afrochrześcijańskich znany jako Xango o 12 postaciach, rzadko zaszczycający zstąpieniem swych wyznawców. Jedna z jego żon, Oxum, obcięła sobie ucho, by sporządzić lubczyk, on zaś ulepił jej nowe z papki taioba.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!