SZATAN

W Starym Testamencie (Hi) istota nieziemska, zajmująca miejsce wśród aniołów zwanych synami bożymi (hebr. bene ha’eWhtm). Sz. występuje jako oskarżyciel ludzi, których postępowanie ustawicznie kontroluje, wystawiając ich na próbę za pomocą różnych nieszczęść. Jako zły duch – kusiciel – Sz. występuje w Mdr (gr. diabolos). Intertestamentarna apokaliptyka wyjaśnia, że złe duchy są to upadli aniołowie, na czele których stoi Sz. W chrześcijaństwie określenie ogólne dla personifikacji zła; tradycja chrześcijańska także uważa sz. za przywódcę aniołów, którzy obdarzeni przez Boga wolnością podnieśli bunt będący początkiem zła we wszechświecie. W Nowym Testamencie obarcza się go winą za czyny grzeszne ludzi, np. za zdradę Judasza. Trzykrotnie daremnie kusi Jezusa, poddając próbie jego posłannictwo, co opisuje Mt 4, 1-11 i Łk 4, 1-14. Przypisana mu jest barwa czarna, w Biblii i we wczesnym chrześcijaństwie wyobrażany pod postacią węża lub smoka (Bazyliszek, – Lewiatan). SZAUSZKA, Szawuszka (dSa[w]Liska, ugaryc. Swsk, etymologia być może związana z huryc. sauri – „broń”) – w hurycko-hetyckiej mit. bogini miłości i płodności. Siostra Teszuba i Taszmiszu, występuje ze swoimi służkami Ninattą i Kulittą. Sz. miała dwoisty charakter. Z jednej strony była dawczynią szczęścia i powodzenia, ale mogła też za pomocą magii zsyłać na mężczyzn niemoc. Świętym zwierzęciem Sz. był lew. W swoich wojowniczych funkcjach utożsamiana była z i Pirwą. Zazwyczaj jednak utożsamiano ją z akadyjską Isztar. W tekstach jej imię często występuje pod ideogramem 11ISTAR. Król Hattusili III (XIII w. p.n.e.) uważał Sz. za swoją patronkę.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!