SZELBOSZORKA

Demoniczna postać starej bogini-ludojadki, a jednocześnie dyspozytorki cudownych sił. W wyobrażeniach ludowych personifikacja starości, chorób i śmierci. W Drzewie sięgającym nieba jest siostrą Sarkany. Tylko ona posiada cudownego Srokacza ( Tarka) – konia, który może pomóc w zwyciężeniu smoka. Postać ta jest dobrze znana w całej Euroazji, a także w Ameryce. Najbliższym odpowiednikiem jest fińska Louhi wspomniana przy okazji wątku kradzieży słońca. Wśród Słowaków znana jest jako – Jenżibaba, a w Polsce jako Baba Jędza żywiąca się ludzkim ciałem. Jak wykazały badania etnologiczne i lingwistyczne, obie te postacie wywodzą się z mitologii irańskiej i są żeńską odmianą smoka Adżi Dahaki. Jędzę Wiatrów, tj. starą boginię śmierci, znają także wszystkie plemiona Ugrów azjatyckich (nazywają ją Nga), a także inne ludy paleoazjatyckie. Wszędzie w Azji ta potworna istota ma bezpośredni związek z inicjacją szamańską. Znają ją również Chińczycy ( Kuei-mu). Postać występuje też pod wieloma innymi imionami: Lovakanya („Matka Koni”), Eszakóregnó („Starucha Północy”), Vassorubaba („Wiedźma Żelaznonosa”), Mirigy. SZEPASSONYOK (węg. „piękne panie”) – w węgierskich wierzeniach ludowych rodzaj demonów, o wyglądzie pięknych kobiet, które lubią uwodzić młodych mężczyzn, a także porywają i zamieniają niemowlęta. Typologicznie zbliżone są do tiinderek.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!