SZKAJ

W mit. mordwińskiej uosobienie nieba, najwyższy, wszechwiedzący bóg-stwórca, zwany też m.in. Szkabawaz, Nisz- ke-paz (mok., erz. bawaz, paz od iran. baga – „bóg”). W mokszań- skich mitach Sz. przedstawiony jest jako istota kosmiczna; jego oddech to wiatr, zgrzytanie zębów – grzmot, mrugnięcie oka – błyskawica, łzy rzeki i morze itp. Początkowo przebywał na pierwotnym oceanie, w łodzi lub na kamieniu. Gdy z jego śliny powstał w wodzie Szajtan, Sz. polecił mu wydobyć z dna praoceanu muł, z którego następnie stworzył ziemię. Szajtan zniekształcił dzieło Sz., wypluwając na ziemię ukrytą w ustach część mułu, co spowodowało powstanie gór. Kiedy Sz. stworzył pogodne niebo, Szajtan zasnuł je chmurami. Sz. włożył więc w chmury płodny deszcz, a w góry drogocenne metale, aby zneutralizować szkody wyrządzone przez Szajtana. Wg erzańs- kiego mitu, Niszke wypuścił do oceanu 3 ryby, na których opiera się ziemia, posadził las, stworzył ludzi i nakazał mężczyznom uprawiać ziemię, a kobietom zajmować się domem. Ze swą żoną Niszke-awą (zob. awy [1]) miał 2 córki przyzywane w zaklęciach przeciwko chorobie. Czasem do jego rodziny zalicza się Purgine-paza.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!