TANGAROA, Kanaloa, Tagaloa

„Człowiek”, „Istota”, i roa – „Wielki”) – ogólnopolinezyjska istota najwyższa, stwórca świata i człowieka. Znany też na obszarze Mikronezji i Vanuatu jako Tagaro. T. był jedynym wielkim bogiem ( atua) wspólnym dla całej Polinezji, uznano go za pierwotne naczelne bóstwo, które później zostało wyparte przez bardziej aktywnych Tu, Tane czy Rongo. Zwany w centralnej Polinezji tym, który sam siebie stworzył, na Polinezji zach. zaś egzystował zawsze, nikt nie wie, skąd się wziął w przestworzach. W zależności od archipelagu wiązany ze słońcem i tęczą (Samoa), pracą rzemieślników i artystów (Tonga), podziemiami i pierwotnym chaosem (Hawaje), zwłaszcza zaś z morzem i rybami (Markizy). W zach. Polinezji nazwa T. jest synonimem boga w ogóle. Pełni przy tym funkcje demiurga, boga światła, władcy morza, pana tęczy czy wiatru. Każda czynność ludzka, zwłaszcza rzemiosła, ma swe bóstwo opiekuńcze T., jest ich około 100 000. Ustawiany jest w opozycji do lądu, zwłaszcza jego leśnego wnętrza rządzonego przez Tane. Na Tahiti widziany jest jako stwórca kosmosu, ojciec bogów i pierwszego człowieka – Tiki. Jest uznawany za ojca Tane, któremu powierzył swą moc (mana) w postaci twórczego słowa, zapoczątkowującego kreację. Znakiem jego przychylności jest deszcz. Ukazanie się jego posłańca uciszało sztormy i pokazywało żeglarzom drogę do lądu. W micie z Mangai T. lepi pierwszych ludzi z czerwonej gliny. Motorem popychającym boga do stworzenia świata jest jego gniew, wrzący mu w żyłach, zapoczątkowany brakiem odpowiedzi na wołanie. Mit opowiada o samoofierze boga, który z części swego ciała tworzy rzeźbę terenu i pierwsze rośliny.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!