TELIPINU (hetyc. Telepinu, pierw, hatyc. Tali-p-inu)

W mit. hetyckiej i hatyckiej bóg wegetacji, mający jednocześnie wiele cech boga-burzy. U Hetytów jest zresztą jego synem (-+ Taru). Z fragmentarycznie zachowanych różnych wersji mitów o T. można zrekonstruować następującą jego historię. Z nie wyjaśnionych przyczyn (brak odpowiednich fragmentów tekstów) rozgniewany T. postanawia odejść. W furii nakłada prawy but na lewą, a lewy na prawą nogę. Skutki jego odejścia są natychmiast odczuwalne. Świat dotykają rozliczne klęski (susza, brak wegetacji i rozmnażania zwierząt hodowlanych, głód itp.). Bogowie postanowili odszukać T., ale nie było to łatwe. Wreszcie bogini matka ( Hannahanna) wysłała pszczołę, która odnalazła i użądleniem obudziła T., wywołując jego wściekłość. Aby uspokoić T., zsyłającego na kraj nowe nieszczęścia, bogowie odwołują się do magii. W wyniku zabiegów magicznych bogini-czarodziejki Kamrusepy T. zostaje oczyszczony z wściekłości i zła, wraca między bogów, dzięki czemu nieszczęścia zostają zażegnane. Wg innego mitu (T. i córka Aruny), T. uwolnił boga-Słońce uprowadzonego przez – Arunę i poślubił córkę Aruny. Mity o T. zachowały się w licznych wersjach w tekstach z XIV-XIII w. p.n.e. Należą one do szeroko rozpowszechnionych we wsch. części basenu Morza Śródziemnego mitów o bogu, który odszedł. TELJAWELIS (Teljavelis od lit.-łot. Kalvis – „Kowal”) – w mit. bałtyjskiej boski kowal, pomocnik Perkunasa. Wykuwał mu pioruny i pomagał w walce. Wykuł też sklepienie niebieskie oraz tarczę (obrączkę) Saule. Por. Ilmarinen, Dian Ceacht, Swarog.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!