TRYGŁAW

Bóg Słowian połabskich, prawdopodobnie o solarnym charakterze, czczony w Szczecinie, Brennie i na Wolinie. Przez Wieletów uważany za boga wojny obdarzonego czarnym wróżebnym koniem, mającego władzę nad sztormami. Opisany w Żywocie Ottona z Bambergu Ebona. Przedstawiany pod postacią zdobionego srebrem i złotem trzygłowego posągu, symbolu władzy nad 3 światami: niebem, ziemią i podziemiami. Oczy miał zasłonięte złotą zasłoną, by nie widzieć grzechów ludzi. Do jego centralnej roli w strukturze kosmicznej prawdopodobnie nawiązuje pojęcie góry T. – osi kosmicznej wyłonionej z wód chaosu. Wg niektórych interpretacji, potrójność T. jest trawestacją wizerunków Trójcy Sw. TRYTON (gr. Triton) – w rei. greckiej syn – Posejdona i Am- fitryty. Był jednym z morskich bogów (obok Nereusa i Forkysa). Grą na muszli podnosił lub uspokajał fale morskie. Wziął udział w wyprawie Argonautów. Przedstawiano go jako pół człowieka i pół rybę. Imię T. stosowano też w liczbie mnogiej na oznaczenie istot stanowiących orszak Posejdona.
TSUI-GOAB (nama „Zranione Kolano”) – w rei. Hotentotów (Afryka) stwórca kosmosu i bóg deszczu, utożsamiany z – Heitsi Ebib. Określenie T.-G. zdobył po walce ze swym kosmicznym adwersarzem Gaunabem. Gaunab zawładnął wodami i wysysał życie z ludzi. T.-G. wyruszył przeciw niemu. Początkowo zwyciężał Gaunab, jednak po każdej porażce T.-G. był coraz silniejszy, aż w końcu zabił wroga uderzeniem w ucho. Umierając Gaunab zranił boga w kolano. Z krwi narodzili się przodkowie Hotentotów, część zabarwiła na czerwono niebo na wschodzie. Odtąd T.-G. kuleje i jest ściśle związany z mocami ziemi. Walka T.-G. z Gaunabem powtarza się co roku przed porą deszczową, a jego zwycięstwo wyzwala deszcz. T.-G. umiera, po czym odradza się na nowo, kamienne kurhany w kraju Hotentotów to jego liczne grobowce.

Cześć, mam na imię Patryk i z zawodu jestem architektem. Jeśli marzysz o tym, by ktoś pokierował Cię jak zacząć przygodę ze sztuką, to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury moich wpisów!